ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๘๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Mā no ajja vikantiṁsu, rañño sūdā mahānase; Tathā hi vaṇṇo pattānaṁ, phalaṁ veḷuṁva taṁ vadhi. Muttopi na icchi uḍḍetuṁ, Sayaṁ bandhaṁ upāgami; Sopajja saṁsayaṁ patto, Atthaṁ gaṇhāhi mā mukhaṁ. So taṁ yogaṁ payuñjassu, yuttaṁ dhammūpasaṁhitaṁ; Tava pariyāpadānena, mama pāṇesanaṁ cara”. “Mā bhāyi patataṁ seṭṭha, na hi bhāyanti tādisā; Ahaṁ yogaṁ payuñjissaṁ, yuttaṁ dhammūpasaṁhitaṁ; Mama pariyāpadānena, khippaṁ pāsā pamokkhasi”. So luddo haṁsakājena, rājadvāraṁ upāgami; “Paṭivedetha maṁ rañño, dhataraṭṭhāyamāgato”. Te disvā puññasaṅkāse, ubho lakkhaṇasammate; Khalu saṁyamano rājā, amacce ajjhabhāsatha. “Detha luddassa vatthāni, annaṁ pānañca bhojanaṁ; Kāmaṅkaro hiraññassa, yāvanto esa icchati”. Disvā luddaṁ pasannattaṁ, Kāsirājā tadabravi; “Yadyāyaṁ samma khemaka, Puṇṇā haṁsehi tiṭṭhati. Kathaṁ rucimajjhagataṁ, pāsahattho upāgami; Okiṇṇaṁ ñātisaṅghehi, nimmajjhimaṁ kathaṁ gahi”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้