Samāgatā jānapadā, negamā ca samāgatā; Bahuṁ annañca pānañca, paṇḍitassābhihārayuṁ. Bahujano pasannosi, disvā paṇḍitamāgataṁ; Paṇḍitamhi anuppatte, celukkhepo avattathāti. Umaṅgajātakaṁ pañcamaṁ. Mahānipāta Mūgapakkhavagga

6. Bhūridattajātaka

“Yaṁ kiñci ratanaṁ atthi, dhataraṭṭhanivesane; Sabbāni te upayantu, dhītaraṁ dehi rājino”. “Na no vivāho nāgehi, katapubbo kudācanaṁ; Taṁ vivāhaṁ asaṁyuttaṁ, kathaṁ amhe karomase”. “Jīvitaṁ nūna te cattaṁ, raṭṭhaṁ vā manujādhipa; Na hi nāge kupitamhi, ciraṁ jīvanti tādisā. Yo tvaṁ deva manussosi, iddhimantaṁ aniddhimā; Varuṇassa niyaṁputtaṁ, yāmunaṁ atimaññasi”. “Nātimaññāmi rājānaṁ, dhataraṭṭhaṁ yasassinaṁ; Dhataraṭṭho hi nāgānaṁ, bahūnamapi issaro. Ahi mahānubhāvopi, na me dhītaramāraho; Khattiyo ca videhānaṁ, abhijātā samuddajā”. “Kambalassatarā uṭṭhentu, sabbe nāge nivedaya; Bārāṇasiṁ pavajjantu, mā ca kañci viheṭhayuṁ”.