“Puttaṁ teyye na jānāma, ito māsaṁ adhogataṁ; Mataṁ vā yadi vā jīvaṁ, bhūridattaṁ yasassinaṁ. Sakuṇī hataputtāva, suññaṁ disvā kulāvakaṁ; Ciraṁ dukkhena jhāyissaṁ, bhūridattaṁ apassatī. Kurarī hatachāpāva, suññaṁ disvā kulāvakaṁ; Ciraṁ dukkhena jhāyissaṁ, bhūridattaṁ apassatī. Sā nūna cakkavākīva, pallalasmiṁ anodake; Ciraṁ dukkhena jhāyissaṁ, bhūridattaṁ apassatī. Kammārānaṁ yathā ukkā, anto jhāyati no bahi; Evaṁ jhāyāmi sokena, bhūridattaṁ apassatī”. Sālāva sampamathitā, mālutena pamadditā; Senti puttā ca dārā ca, bhūridattanivesane. Idaṁ sutvāna nigghosaṁ, bhūridattanivesane; Ariṭṭho ca subhogo ca, padhāviṁsu anantarā. “Amma assāsa mā soci, evaṁdhammā hi pāṇino; Cavanti upapajjanti, esassa pariṇāmitā”. “Ahampi tāta jānāmi, evaṁdhammā hi pāṇino; Sokena ca paretasmi, bhūridattaṁ apassatī. Ajja ce me imaṁ rattiṁ, sudassana vijānahi; Bhūridattaṁ apassantī, maññe hissāmi jīvitaṁ”.