Mā no deva avadhi, Dāse no dehi khaṇḍahālassa; Yassa honti tava kāmā, Api raṭṭhā pabbājitā; Bhikkhācariyaṁ carissāma”. “Dukkhaṁ kho me janayatha, Vilapantā jīvitassa kāmā hi; Muñcetha dāni kumāre, Alampi me hotu puttayaññena”. “Pubbeva khosi me vutto, Dukkaraṁ durabhisambhavañcetaṁ; Atha no upakkhaṭassa yaññassa, Kasmā karosi vikkhepaṁ. Sabbe vajanti sugatiṁ, Ye yajanti yepi yājenti; Ye cāpi anumodanti, Yajantānaṁ edisaṁ mahāyaññaṁ”. “Atha kissa jano pubbe, Sotthānaṁ brāhmaṇe avācesi; Atha no akāraṇasmā, Yaññatthāya deva ghātesi. Pubbeva no daharakāle, na hanesi na ghātesi; Daharamhā yobbanaṁ pattā, adūsakā tāta haññāma. Hatthigate assagate, Sannaddhe passa no mahārāja; Yuddhe vā yujjhamāne vā, Na hi mādisā sūrā honti yaññatthāya. Paccante vāpi kupite, Aṭavīsu vā mādise niyojenti; Atha no akāraṇasmā, Abhūmiyaṁ tāta haññāma. Yāpi hi tā sakuṇiyo, Vasanti tiṇagharāni katvāna; Tāsampi piyā puttā, Atha no tvaṁ deva ghātesi.