“Kismiṁ me sivayo kuddhā, nāhaṁ passāmi dukkaṭaṁ; Taṁ me katte viyācikkha, kasmā pabbājayanti maṁ”. “Uggā ca rājaputtā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Nāgadānena khiyyanti, tasmā pabbājayanti taṁ”. “Hadayaṁ cakkhumpahaṁ dajjaṁ, Kiṁ me bāhirakaṁ dhanaṁ; Hiraññaṁ vā suvaṇṇaṁ vā, Muttā veḷuriyā maṇi. Dakkhiṇaṁ vāpahaṁ bāhuṁ, disvā yācakamāgate; Dadeyyaṁ na vikampeyyaṁ, dāne me ramate mano. Kāmaṁ maṁ sivayo sabbe, pabbājentu hanantu vā; Neva dānā viramissaṁ, kāmaṁ chindantu sattadhā”. Evaṁ taṁ sivayo āhu, negamā ca samāgatā; “Kontimārāya tīrena, girimārañjaraṁ pati; Yena pabbājitā yanti, tena gacchatu subbato”. “Sohaṁ tena gamissāmi, yena gacchanti dūsakā; Rattindivaṁ me khamatha, yāva dānaṁ dadāmahaṁ”. Āmantayittha rājā naṁ, maddiṁ sabbaṅgasobhanaṁ; “Yaṁ te kiñci mayā dinnaṁ, dhanaṁ dhaññañca vijjati. Hiraññaṁ vā suvaṇṇaṁ vā, muttā veḷuriyā bahū; Sabbaṁ taṁ nidaheyyāsi, yañca te pettikaṁ dhanaṁ”.