Uggā ca rājaputtā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Kevalo cāpi nigamo, sivayo ca samāgatā. Asmā ratyā vivasāne, sūriyassuggamanaṁ pati; Samaggā sivayo hutvā, raṭṭhā pabbājayanti taṁ’”. Sa kattā taramānova, sivirājena pesito; Āmuttahatthābharaṇo, suvattho candanabhūsito. Sīsaṁ nhāto udake so, āmuttamaṇikuṇḍalo; Upāgami puraṁ rammaṁ, vessantaranivesanaṁ. Tatthaddasa kumāraṁ so, ramamānaṁ sake pure; Parikiṇṇaṁ amaccehi, tidasānaṁva vāsavaṁ. So tattha gantvā taramāno, kattā vessantaraṁbravi; “Dukkhaṁ te vedayissāmi, mā me kujjhi rathesabha”. Vanditvā rodamāno so, kattā rājānamabravi; “Bhattā mesi mahārāja, sabbakāmarasāharo. Dukkhaṁ te vedayissāmi, tattha assāsayantu maṁ; Sivayo deva te kuddhā, negamā ca samāgatā. Uggā ca rājaputtā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Kevalo cāpi nigamo, sivayo ca samāgatā. Asmā ratyā vivasāne, sūriyassuggamanaṁ pati; Samaggā sivayo hutvā, raṭṭhā pabbājayanti taṁ”.