“Kena vā vācapeyyena, sammāñāyena saddahe; Ko tetaṁ dānamadadā, puttake dānamuttamaṁ”. “Yo yācataṁ patiṭṭhāsi, bhūtānaṁ dharaṇīriva; So me vessantaro rājā, puttedāsi vane vasaṁ. Yo yācataṁ gatī āsi, savantīnaṁva sāgaro; So me vessantaro rājā, puttedāsi vane vasaṁ”. “Dukkaṭaṁ vata bho raññā, saddhena gharamesinā; Kathaṁ nu puttake dajjā, araññe avaruddhako. Imaṁ bhonto nisāmetha, yāvantettha samāgatā; Kathaṁ vessantaro rājā, puttedāsi vane vasaṁ. Dāsiṁ dāsaṁ ca so dajjā, assaṁ cassatarīrathaṁ; Hatthiñca kuñjaraṁ dajja, kathaṁ so dajja dārake”. “Yassa nassa ghare dāso, asso cassatarīratho; Hatthī ca kuñjaro nāgo, kiṁ so dajjā pitāmaha”. “Dānamassa pasaṁsāma, na ca nindāma puttakā; Kathaṁ nu hadayaṁ āsi, tumhe datvā vanibbake”.