ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๓๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Khīṇāsavasahassehi, parivuto lokanāyako; Vivekamanuyutto so, gacchate paṭisallituṁ. Ajinena nivatthohaṁ, tidaṇḍaparidhārako; Bhikkhusaṅghaparibyūḷhaṁ, addasaṁ lokanāyakaṁ. Ekaṁsaṁ ajinaṁ katvā, sire katvāna añjaliṁ; Sambuddhaṁ abhivādetvā, santhaviṁ lokanāyakaṁ. Yathāṇḍajā ca saṁsedā, opapātī jalābujā; Kākādipakkhino sabbe, antalikkhacarā sadā. ‘Ye keci pāṇabhūtatthi, saññino vā asaññino; Sabbe te tava ñāṇamhi, anto honti samogadhā. Gandhā ca pabbateyyā ye, himavantanaguttame; Sabbe te tava sīlamhi, kalāyapi na yujjare. Mohandhakārapakkhando, ayaṁ loko sadevako; Tava ñāṇamhi jotante, andhakārā vidhaṁsitā. Yathā atthaṅgate sūriye, honti sattā tamogatā; Evaṁ buddhe anuppanne, hoti loko tamogato. Yathodayanto ādicco, vinodeti tamaṁ sadā; Tatheva tvaṁ buddhaseṭṭha, viddhaṁsesi tamaṁ sadā.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้