Buddhaṁ upagataṁ disvā, lokajeṭṭhassa tādino; Santharaṁ paññapetvāna, pupphāsanamadāsahaṁ. Pupphāsane nisīditvā, siddhattho lokanāyako; Mamañca gatimaññāya, aniccatamudāhari. ‘Aniccā vata saṅkhārā, uppādavayadhammino; Uppajjitvā nirujjhanti, tesaṁ vūpasamo sukho’. Idaṁ vatvāna sabbaññū, lokajeṭṭho narāsabho; Nabhaṁ abbhuggami vīro, haṁsarājāva ambare. Sakaṁ diṭṭhiṁ jahitvāna, bhāvayāniccasaññahaṁ; Ekāhaṁ bhāvayitvāna, tattha kālaṁ kato ahaṁ. Dve sampattī anubhotvā, sukkamūlena codito; Pacchime bhave sampatte, sapākayonupāgamiṁ. Agārā abhinikkhamma, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Jātiyā sattavassohaṁ, arahattamapāpuṇiṁ. Āraddhavīriyo pahitatto, Sīlesu susamāhito; Tosetvāna mahānāgaṁ, Alatthaṁ upasampadaṁ. Catunnavutito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, pupphadānassidaṁ phalaṁ. Catunnavutito kappe, yaṁ saññaṁ bhāvayiṁ tadā; Taṁ saññaṁ bhāvayantassa, patto me āsavakkhayo.