‘Yaṁ pūritaṁ tayā kiccaṁ, sayambhussa mahesino; Puṇṇako nāma nāmena, sadā hohi tuvaṁ mune’. Tamhā kāyā cavitvāna, devalokaṁ agacchahaṁ; Tattha dibbamayo gandho, antalikkhā pavassati. Tatrāpi nāmadheyyaṁ me, puṇṇakoti ahū tadā; Devabhūto manusso vā, saṅkappaṁ pūrayāmahaṁ. Idaṁ pacchimakaṁ mayhaṁ, carimo vattate bhavo; Idhāpi puṇṇako nāma, nāmadheyyaṁ pakāsati. Tosayitvāna sambuddhaṁ, gotamaṁ sakyapuṅgavaṁ; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo. Ekanavutito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, tanukiccassidaṁ phalaṁ. Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavo. Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ. Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”. Itthaṁ sudaṁ āyasmā puṇṇako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Puṇṇakattherassāpadānaṁ dutiyaṁ. Metteyyavagga Mettaguttheraapadāna