ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๐๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Tattha cittaṁ pasādetvā, samaṇaṁ upasaṅkamiṁ; Taṁ bhikkhuṁ abhivādetvā, vipākaṁ pucchahaṁ dhaje. So me kathesi ānanda, pītisañjananaṁ mama; ‘Tassa dhajassa vipākaṁ, anubhossasi sabbadā. Hatthī assā rathā pattī, senā ca caturaṅginī; Parivāressanti taṁ niccaṁ, dhajadānassidaṁ phalaṁ. Saṭṭhitūriyasahassāni, bheriyo samalaṅkatā; Parivāressanti taṁ niccaṁ, dhajadānassidaṁ phalaṁ. Chaḷāsītisahassāni, nāriyo samalaṅkatā; Vicittavatthābharaṇā, āmuttamaṇikuṇḍalā. Aḷārapamhā hasulā, susaññā tanumajjhimā; Parivāressanti taṁ niccaṁ, dhajadānassidaṁ phalaṁ. Tiṁsakappasahassāni, devaloke ramissasi; Asītikkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissasi. Sahassakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissasi; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ. Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Devalokā cavitvāna, sukkamūlena codito; Puññakammena saṁyutto, brahmabandhu bhavissasi.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้