ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๔๘๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

‘Nanu te gajjitaṁ deva, yāva jīvitamattano; Jīvitaṁ dadamānena, yuttaṁ dātuṁ tathāgataṁ’. ‘Ṭhapanīyo mahāvīro, adeyyo kassaci jino; Na me paṭissuto buddho, varassu amitaṁ dhanaṁ’. ‘Vinicchayaṁ pāpuṇāma, pucchissāma vinicchaye; Yathāsaṇṭhaṁ kathessanti, paṭipucchāma taṁ tathā’. Rañño hatthe gahetvāna, agamāsiṁ vinicchayaṁ; Purato akkhadassānaṁ, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Suṇantu me akkhadassā, rājā varamadāsi me; Na kiñci ṭhapayitvāna, jīvitampi pavārayi. Tassa me varadinnassa, buddhaseṭṭhaṁ variṁ ahaṁ; Sudinno hoti me buddho, chindatha saṁsayaṁ mama’. ‘Sossāma tava vacanaṁ, bhūmipālassa rājino; Ubhinnaṁ vacanaṁ sutvā, chindissāmettha saṁsayaṁ. Sabbaṁ deva tayā dinnaṁ, imassa sabbagāhikaṁ; Na kiñci ṭhapayitvāna, jīvitampi pavārayi’. ‘Kicchappattova hutvāna, yācī varamanuttaraṁ; Imaṁ sudukkhitaṁ ñatvā, adāsiṁ sabbagāhikaṁ’. ‘Parājayo tuvaṁ deva, assa deyyo tathāgato; Ubhinnaṁ saṁsayo chinno, yathāsaṇṭhamhi tiṭṭhatha’.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้