‘Esa buddho mahāvīro, varadhammappakāsako; Jalati aggikhandhova, bhikkhusaṅghapurakkhato. Mahāsamuddovakkhubbho, aṇṇavova duruttaro; Migarājāvasambhīto, dhammaṁ deseti cakkhumā’. Mama saṅkappamaññāya, padumuttaranāyako; Bhikkhusaṅghe ṭhito satthā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yenāyaṁ añjalī dinno, buddhaseṭṭho ca thomito; Tiṁsakappasahassāni, devarajjaṁ karissati. Kappasatasahassamhi, aṅgīrasasanāmako; Vivaṭṭacchado sambuddho, uppajjissati tāvade. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sataraṁsīti nāmena, arahā so bhavissati’. Jātiyā sattavassohaṁ, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Sataraṁsimhi nāmena, pabhā niddhāvate mama. Maṇḍape rukkhamūle vā, jhāyī jhānarato ahaṁ; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane. Saṭṭhikappasahassamhi, caturo rāmanāmakā; Sattaratanasampannā, cakkavattī mahabbalā. Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.