Piṇḍapātañca pādāsiṁ, paramannaṁ subhojanaṁ; Buddhena navame tattha, samaṇe aṭṭha bhojayiṁ. Anumodi mahāvīro, sayambhū aggapuggalo; Iminā chattadānena, paramannapavecchanā. Tena cittappasādena, sampattimanubhossasi; Chattiṁsakkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissati. Ekavīsatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Sāsane dibbamānamhi, manussattaṁ gamissati; Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito. Upasenoti nāmena, hessati satthu sāvako; Samantapāsādikattā, aggaṭṭhāne ṭhapessati. Carimaṁ vattate mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, jetvā māraṁ savāhiniṁ. Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”. Itthaṁ sudaṁ āyasmā upaseno vaṅgantaputto thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Upasenavaṅgantaputtattherassāpadānaṁ sattamaṁ. Tatiyabhāṇavāraṁ. Sīhāsaniyavagga Raṭṭhapālattheraapadāna