Disvā me cittamuppajji, sudantaṁ suddhamānasaṁ; Usabhaṁ pavaraṁ vīraṁ, arahāyaṁ bhavissati. Pāsādiko iriyati, abhirūpo susaṁvuto; Uttame damathe danto, amatadassī bhavissati. Yannūnāhaṁ uttamatthaṁ, puccheyyaṁ tuṭṭhamānasaṁ; So me puṭṭho kathessati, paṭipucchāmahaṁ tadā. Piṇḍapātaṁ carantassa, pacchato agamāsahaṁ; Okāsaṁ paṭimānento, pucchituṁ amataṁ padaṁ. Vīthintare anuppattaṁ, upagantvāna pucchahaṁ; ‘Kathaṁ gottosi tvaṁ vīra, kassa sissosi mārisa’. So me puṭṭho viyākāsi, asambhītova kesarī; ‘Buddho loke samuppanno, tassa sissomhi āvuso’. ‘Kīdisaṁ te mahāvīra, anujāta mahāyasa; Buddhassa sāsanaṁ dhammaṁ, sādhu me kathayassu bho’. So me puṭṭho kathī sabbaṁ, gambhīraṁ nipuṇaṁ padaṁ; Taṇhāsallassa hantāraṁ, sabbadukkhāpanūdanaṁ. ‘Ye dhammā hetuppabhavā, Tesaṁ hetuṁ tathāgato āha; Tesañca yo nirodho, Evaṁvādī mahāsamaṇo’. Sohaṁ vissajjite pañhe, paṭhamaṁ phalamajjhagaṁ; Virajo vimalo āsiṁ, sutvāna jinasāsanaṁ.