Jātiyā sattavassova, ārāmaṁ pāvisiṁ ahaṁ; Gotamassa bhagavato, sakyaputtassa tādino. Vitthārike pāvacane, bāhujaññamhi sāsane; Addasaṁ sāsanakare, bhikkhavo tattha satthuno. Sāvatthi nāma nagaraṁ, rājā tatthāsi kosalo; Rathena nāgayuttena, upesi bodhimuttamaṁ. Tassāhaṁ nāgaṁ disvāna, pubbakammaṁ anussariṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, samayaṁ agamāsahaṁ. Jātiyā sattavassova, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Yo so buddhaṁ upaṭṭhāsi, ānando nāma sāvako. Gatimā dhitimā ceva, satimā ca bahussuto; Rañño cittaṁ pasādento, niyyādesi mahājuti. Tassāhaṁ dhammaṁ sutvāna, pubbakammaṁ anussariṁ; Tattheva ṭhitako santo, arahattamapāpuṇiṁ. Ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā, sire katvāna añjaliṁ; Sambuddhaṁ abhivādetvā, imaṁ vācaṁ udīrayiṁ. ‘Padumuttarabuddhassa, dvipadindassa satthuno; Nigguṇḍipupphaṁ paggayha, sīhāsane ṭhapesahaṁ. Tena kammena dvipadinda, lokajeṭṭha narāsabha; Pattomhi acalaṁ ṭhānaṁ, hitvā jayaparājayaṁ’.