“Pabbhārakūṭaṁ nissāya, sobhito nāma tāpaso; Pavattaphalaṁ bhuñjitvā, vasati pabbatantare. Aggiṁ dāruṁ āharitvā, ujjālesiṁ ahaṁ tadā; Uttamatthaṁ gavesanto, brahmalokūpapattiyā. Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mamuddharitukāmo so, āgacchi mama santike. ‘Kiṁ karosi mahāpuñña, dehi me aggidārukaṁ; Ahamaggiṁ paricare, tato me suddhi hohiti’. ‘Subhaddako tvaṁ manuje, devate tvaṁ pajānasi; Tuvaṁ aggiṁ paricara, handa te aggidārukaṁ’. Tato kaṭṭhaṁ gahetvāna, aggiṁ ujjālayī jino; Na tattha kaṭṭhaṁ pajjhāyi, pāṭiheraṁ mahesino. ‘Na te aggi pajjalati, āhutī te na vijjati; Niratthakaṁ vataṁ tuyhaṁ, aggiṁ paricarassu me’. ‘Kīdiso so mahāvīra, aggi tava pavuccati; Mayhampi kathayassetaṁ, ubho paricarāmase’.