Sabbametaṁ samānetvā, ānandaṁ upasaṅkamiṁ; Upasaṅkamma rājānaṁ, janetāraṁ mahesino; Sirasā abhivādetvā, idaṁ vacanamabraviṁ. 1.3. Dānokāsayācanā ‘Ekato jātasaṁvaddhā, ubhinnaṁ ekato manaṁ; Sādhāraṇā sukhadukkhe, ubho ca anuvattakā. Atthi cetasikaṁ dukkhaṁ, tavādheyyaṁ arindama; Yadi sakkosi taṁ dukkhaṁ, vinodeyyāsi khattiya’. ‘Tava dukkhaṁ mama dukkhaṁ, Ubhinnaṁ ekato mano; Niṭṭhitanti vijānāhi, Mamādheyyaṁ sace tuvaṁ’. ‘Jānāhi kho mahārāja, dukkhaṁ me dubbinodayaṁ; Pahu samāno gajjasu, ekaṁ te duccajaṁ varaṁ. Yāvatā vijite atthi, yāvatā mama jīvitaṁ; Etehi yadi te attho, dassāmi avikampito. Gajjitaṁ kho tayā deva, micchā taṁ bahu gajjitaṁ; Jānissāmi tuvaṁ ajja, sabbadhamme patiṭṭhitaṁ’. ‘Atibāḷhaṁ nipīḷesi, dadamānassa me sato; Kiṁ te me pīḷitenattho, patthitaṁ te kathehi me’. ‘Icchāmahaṁ mahārāja, buddhaseṭṭhaṁ anuttaraṁ; Bhojayissāmi sambuddhaṁ, vajjaṁ me māhu jīvitaṁ’. ‘Aññaṁ tehaṁ varaṁ dammi, mā yācittho tathāgataṁ; Adeyyo kassaci buddho, maṇi jotiraso yathā’.