“Himavantassāvidūre, asoko nāma pabbato; Tatthāsi assamo mayhaṁ, vissakammena māpito. Sumedho nāma sambuddho, aggo kāruṇiko muni; Nivāsayitvā pubbaṇhe, piṇḍāya me upāgami. Upāgataṁ mahāvīraṁ, sumedhaṁ lokanāyakaṁ; Paggayha sugatapattaṁ, sappitelaṁ apūrayiṁ. Datvānahaṁ buddhaseṭṭhe, sumedhe lokanāyake; Añjaliṁ paggahetvāna, bhiyyo hāsaṁ janesahaṁ. Iminā sappidānena, cetanāpaṇidhīhi ca; Devabhūto manusso vā, labhāmi vipulaṁ sukhaṁ. Vinipātaṁ vivajjetvā, saṁsarāmi bhavābhave; Tattha cittaṁ paṇidhitvā, labhāmi acalaṁ padaṁ. ‘Lābhā tuyhaṁ suladdhaṁ te, yaṁ maṁ addakkhi brāhmaṇa; Mama dassanamāgamma, arahattaṁ bhavissati. Vissattho hohi mā bhāyi, adhigantvā mahāyasaṁ; Mamañhi sappiṁ datvāna, parimokkhasi jātiyā’. Iminā sappidānena, cetanāpaṇidhīhi ca; Devabhūto manusso vā, labhase vipulaṁ sukhaṁ.