Sahassakaṇḍaṁ satabheṇḍu, dhajālu haritāmayaṁ; Satasahassaniyyūhā, byamhe pātubhaviṁsu me. Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Mama saṅkappamaññāya, pāsādo upatiṭṭhati. Bhayaṁ vā chambhitattaṁ vā, lomahaṁso na vijjati; Tāsaṁ mama na jānāmi, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ. Sīhabyagghā ca dīpī ca, acchakokataracchakā; Sabbe maṁ parivajjenti, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ. Sarīsapā ca bhūtā ca, ahī kumbhaṇḍarakkhasā; Tepi maṁ parivajjenti, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ. Na pāpasupinassāpi, sarāmi dassanaṁ mama; Upaṭṭhitā sati mayhaṁ, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ. Tāyeva tiṇakuṭikāya, anubhotvāna sampadā; Gotamassa bhagavato, dhammaṁ sacchikariṁ ahaṁ. Ekanavutito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, tiṇakuṭikāyidaṁ phalaṁ. Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.