“Gaṅgā bhāgīrathī nāma, himavantā pabhāvitā; Haṁsavatiyā dvārena, anusandati tāvade. Sobhito nāma ārāmo, gaṅgākūle sumāpito; Tattha padumuttaro buddho, vasate lokanāyako. Tidasehi yathā indo, manujehi purakkhato; Nisīdi tattha bhagavā, asambhītova kesarī. Nagare haṁsavatiyā, vasāmi brāhmaṇo ahaṁ; Chaḷaṅgo nāma nāmena, evaṁnāmo mahāmuni. Aṭṭhārasa sissasatā, parivārenti maṁ tadā; Tehi sissehi samito, gaṅgātīraṁ upāgamiṁ. Tatthaddasāsiṁ samaṇe, nikkuhe dhotapāpake; Bhāgīrathiṁ tarantehaṁ, evaṁ cintesi tāvade. ‘Sāyaṁ pātaṁ tarantāme, buddhaputtā mahāyasā; Vihesayanti attānaṁ, tesaṁ attā vihaññati. Sadevakassa lokassa, buddho aggo pavuccati; Natthi me dakkhiṇe kāraṁ, gatimaggavisodhanaṁ. Yannūna buddhaseṭṭhassa, setuṁ gaṅgāya kāraye; Kārāpetvā imaṁ kammaṁ, santarāmi imaṁ bhavaṁ’.