ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๔๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

‘Yo me pacchimake kāle, gandhamālena chādayi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Ito cuto ayaṁ poso, tusitakāyaṁ gamissati; Tattha rajjaṁ karitvāna, nimmānaṁ so gamissati. Eteneva upāyena, datvā mālaṁ varuttamaṁ; Sakakammābhiraddho so, sampattiṁ anubhossati. Punāpi tusite kāye, nibbattissatiyaṁ naro; Tamhā kāyā cavitvāna, manussattaṁ gamissati. Sakyaputto mahānāgo, aggo loke sadevake; Bodhayitvā bahū satte, nibbāyissati cakkhumā. Tadā sopagato santo, sukkamūlena codito; Upasaṅkamma sambuddhaṁ, pañhaṁ pucchissati tadā. Hāsayitvāna sambuddho, sabbaññū lokanāyako; Puññakammaṁ pariññāya, saccāni vivarissati. Āraddho ca ayaṁ pañho, tuṭṭho ekaggamānaso; Satthāraṁ abhivādetvā, pabbajjaṁ yācayissati. Pasannamānasaṁ disvā, sakakammena tositaṁ; Pabbājessati so buddho, aggamaggassa kovido. Vāyamitvānayaṁ poso, sammāsambuddhasāsane; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’. Pañcamabhāṇavāraṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้