‘Yenāyaṁ jotitā seyyā, ādāsova susanthato; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Soṇṇamayā rūpimayā, atho veḷuriyāmayā; Nibbattissanti pāsādā, ye keci manaso piyā. Catusaṭṭhikkhattuṁ devindo, devarajjaṁ karissati; Sahassakkhattuṁ cakkavattī, bhavissati anantarā. Ekavīsatikappamhi, vimalo nāma khattiyo; Cāturanto vijitāvī, cakkavattī bhavissati. Nagaraṁ reṇuvatī nāma, iṭṭhakāhi sumāpitaṁ; Āyāmato tīṇi sataṁ, caturassasamāyutaṁ. Sudassano nāma pāsādo, vissakammena māpito; Kūṭāgāravarūpeto, sattaratanabhūsito. Dasasaddāvivittaṁ taṁ, vijjādharasamākulaṁ; Sudassanaṁva nagaraṁ, devatānaṁ bhavissati. Pabhā niggacchate tassa, uggacchanteva sūriye; Virocessati taṁ niccaṁ, samantā aṭṭhayojanaṁ. Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tusitā so cavitvāna, sukkamūlena codito; Gotamassa bhagavato, atrajo so bhavissati.