ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๘๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Nibbute lokanāthamhi, sumedhe aggapuggale; Pasannacitto sumano, thūpapūjaṁ akāsahaṁ. Ye ca khīṇāsavā tattha, chaḷabhiññā mahiddhikā; Tehaṁ tattha samānetvā, saṅghabhattaṁ akāsahaṁ. Sumedhassa bhagavato, upaṭṭhāko tadā ahu; Sumedho nāma nāmena, anumodittha so tadā. Tena cittappasādena, vimānaṁ upapajjahaṁ; Chaḷāsītisahassāni, accharāyo ramiṁsu me. Mameva anuvattanti, sabbakāmehi tā sadā; Aññe deve abhibhomi, puññakammassidaṁ phalaṁ. Pañcavīsatikappamhi, varuṇo nāma khattiyo; Visuddhabhojano āsiṁ, cakkavattī ahaṁ tadā. Na te bījaṁ pavapanti, napi nīyanti naṅgalā; Akaṭṭhapākimaṁ sāliṁ, paribhuñjanti mānusā. Tattha rajjaṁ karitvāna, devattaṁ puna gacchahaṁ; Tadāpi edisā mayhaṁ, nibbattā bhogasampadā. Na maṁ mittā amittā vā, hiṁsanti sabbapāṇino; Sabbesampi piyo homi, puññakammassidaṁ phalaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้