ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๕๑๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Passaddhaṁ darathaṁ disvā, anomadassī mahāyaso; Sakāsane nisīditvā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo me pādāsi bhesajjaṁ, byādhiñca samayī mama; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Kappasatasahassāni, devaloke ramissati; Vādite tūriye tattha, modissati sadā ayaṁ. Manussalokamāgantvā, sukkamūlena codito; Sahassakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati. Pañcapaññāsakappamhi, anomo nāma khattiyo; Cāturanto vijitāvī, jambumaṇḍassa issaro. Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo; Tāvatiṁsepi khobhetvā, issaraṁ kārayissati. Devabhūto manusso vā, appābādho bhavissati; Pariggahaṁ vivajjetvā, byādhiṁ loke tarissati. Apparimeyye ito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo. Kilese jhāpayitvāna, taṇhāsotaṁ tarissati; Bākulo nāma nāmena, hessati satthu sāvako.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้