Tamaddasāsiṁ sambuddhaṁ, desentaṁ amataṁ padaṁ; Sakaṁ cittaṁ pasādetvā, agamāsiṁ sakaṁ gharaṁ. Chattaṁ alaṅkataṁ gayha, upagacchiṁ naruttamaṁ; Haṭṭho haṭṭhena cittena, ākāse ukkhipiṁ ahaṁ. Susaṅgahitayānaṁva, dantova sāvakuttamo; Upagantvāna sambuddhaṁ, matthake sampatiṭṭhahi. Anukampako kāruṇiko, buddho lokagganāyako; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yena chattamidaṁ dinnaṁ, alaṅkataṁ manoramaṁ; Tena cittappasādena, duggatiṁ so na gacchati. Sattakkhattuñca devesu, devarajjaṁ karissati; Bāttiṁsakkhattuñca rājā, cakkavattī bhavissati. Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’. Buddhassa giramaññāya, vācāsabhimudīritaṁ; Pasannacitto sumano, bhiyyo hāsaṁ janesahaṁ. Jahitvā mānusaṁ yoniṁ, Dibbaṁ yoniṁ samajjhagaṁ; Vimānamuttamaṁ mayhaṁ, Abbhuggataṁ manoramaṁ.