Buddhoti bho yaṁ vadesi, ghosopeso sudullabho; Buddho buddhoti sutvāna, pīti me udapajjatha. Abbhantaraṁ agaṇhantaṁ, pīti me bahi nicchare; Sohaṁ pītimano santo, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Kahaṁ nu kho so bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Tattha gantvā namassissaṁ, sāmaññaphaladāyakaṁ. Paggayha dakkhiṇaṁ bāhuṁ, vedajāto katañjalī; Ācikkhi me dhammarājaṁ, sokasallavinodanaṁ’. ‘Udentaṁva mahāmeghaṁ, nīlaṁ añjanasannibhaṁ; Sāgaraṁ viya dissantaṁ, passasetaṁ mahāvanaṁ. Ettha so vasate buddho, adantadamako muni; Vinayanto ca veneyye, bodhento bodhipakkhiye’. Pipāsitova udakaṁ, bhojanaṁva jighacchito; Gāvī yathā vacchagiddhā, evāhaṁ viciniṁ jinaṁ. Ācāraupacāraññū, dhammānucchavisaṁvaraṁ; Sikkhāpemi sake sisse, gacchante jinasantikaṁ. ‘Durāsadā bhagavanto, sīhāva ekacārino; Pade padaṁ nikkhipantā, āgaccheyyātha māṇavā. Āsīviso yathā ghoro, migarājāva kesarī; Mattova kuñjaro dantī, evaṁ buddhā durāsadā.