‘Ahiṁsā sabbapāṇīnaṁ, kumāra mama ruccati; Theyyā ca aticārā ca, majjapānā ca ārati. Rati ca samacariyāya, bāhusaccaṁ kataññutā; Diṭṭhe dhamme parattha ca, dhammā ete pasaṁsiyā. Ete dhamme bhāvayitvā, sabbasattahite rato; Buddhe cittaṁ pasādetvā, bhāvehi maggamuttamaṁ’. Idaṁ vatvāna sabbaññū, lokajeṭṭho narāsabho; Mamevaṁ anusāsitvā, vehāsaṁ uggato gato. Pubbe cittaṁ visodhetvā, pacchā cittaṁ pasādayiṁ; Tena cittappasādena, tusitaṁ upapajjahaṁ. Catunnavutito kappe, yadā cittaṁ pasādayiṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, buddhasaññāyidaṁ phalaṁ. Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”. Itthaṁ sudaṁ āyasmā yaññasāmiko thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Yaññasāmikattherassāpadānaṁ catutthaṁ. Umāpupphiyavagga Nimittasaññakattheraapadāna “Candabhāgānadītīre, vasāmi assame ahaṁ; Suvaṇṇamigamaddakkhiṁ, carantaṁ vipine ahaṁ.