Tidhā pabhinnaṁ mātaṅgaṁ, kuñjaraṁ saṭṭhihāyanaṁ; Balī nāgo upagantvā, yūthā nīharate gajaṁ. Yūthā vinissaṭo santo, sukhaṁ sātaṁ na vindati; Dukkhito vimano hoti, pajjhāyanto pavedhati. Tatheva jaṭilā tampi, nīharissanti dummatiṁ; Tehi tvaṁ nissaṭo santo, sukhaṁ sātaṁ na lacchasi. Divā vā yadi vā rattiṁ, sokasallasamappito; Ḍayhasi pariḷāhena, gajo yūthāva nissaṭo. Jātarūpaṁ yathā kūṭaṁ, neva jhāyati katthaci; Tathā sīlavihīno tvaṁ, na jhāyissasi katthaci. Agāraṁ vasamānopi, kathaṁ jīvihisi tuvaṁ; Mattikaṁ pettikañcāpi, natthi te nihitaṁ dhanaṁ. Sayaṁ kammaṁ karitvāna, gatte sedaṁ pamocayaṁ; Evaṁ jīvihisi gehe, sādhu te taṁ na ruccati. Evāhaṁ tattha vāremi, saṅkilesagataṁ manaṁ; Nānādhammakathaṁ katvā, pāpā cittaṁ nivārayiṁ’. Evaṁ me viharantassa, appamādavihārino; Tiṁsavassasahassāni, vipine me atikkamuṁ. Appamādarataṁ disvā, uttamatthaṁ gavesakaṁ; Padumuttarasambuddho, āgacchi mama santikaṁ.