ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๘๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Ahampi himavantamhi, vasāmi assame tadā; Acirāgataṁ mahāvīraṁ, upesiṁ lokanāyakaṁ. Pupphacchattaṁ gahetvāna, upagacchiṁ narāsabhaṁ; Samādhiṁ samāpajjantaṁ, antarāyamakāsahaṁ. Ubho hatthehi paggayha, pupphacchattaṁ adāsahaṁ; Paṭiggahesi bhagavā, padumuttaro mahāmuni. Sabbe devā attamanā, himavantaṁ upenti te; Sādhukāraṁ pavattesuṁ, anumodissati cakkhumā. Idaṁ vatvāna te devā, upagacchuṁ naruttamaṁ; Ākāse dhārayantassa, padumacchattamuttamaṁ. Satapattachattaṁ paggayha, adāsi tāpaso mama; ‘Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Pañcavīsatikappāni, devarajjaṁ karissati; Catuttiṁsatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati. Yaṁ yaṁ yoniṁ saṁsarati, devattaṁ atha mānusaṁ; Abbhokāse patiṭṭhantaṁ, padumaṁ dhārayissati. Kappasatasahassamhi, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Pakāsite pāvacane, manussattaṁ labhissati; Manomayamhi kāyamhi, uttamo so bhavissati.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้