Catusattatikkhattuṁ so, devarajjaṁ karissati; Anubhossati sampattiṁ, accharāhi purakkhato. Pathabyā rajjaṁ tisataṁ, vasudhaṁ āvasissati; Pañcasattatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati. Dujjayo nāma nāmena, hessati manujādhipo; Anubhotvāna taṁ puññaṁ, sakakammaṁ apassito. Vinipātaṁ agantvāna, manussattaṁ gamissati; Hiraññaṁ tassa nicitaṁ, koṭisatamanappakaṁ. Nibbattissati yonimhi, brāhmaṇe so bhavissati; Vaṅgantassa suto dhīmā, sāriyā oraso piyo. So ca pacchā pabbajitvā, aṅgīrasassa sāsane; Cūḷacundoti nāmena, hessati satthu sāvako. Sāmaṇerova so santo, khīṇāsavo bhavissati; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’. Upaṭṭhahiṁ mahāvīraṁ, aññe ca pesale bahū; Bhātaraṁ me cupaṭṭhāsiṁ, uttamatthassa pattiyā. Bhātaraṁ me upaṭṭhitvā, dhātuṁ pattamhi ohiya; Sambuddhaṁ upanāmesiṁ, lokajeṭṭhaṁ narāsabhaṁ. Ubho hatthehi paggayha, buddho loke sadevake; Sandassayanto taṁ dhātuṁ, kittayi aggasāvakaṁ.