ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๑๕๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Jātiyā sattavassohaṁ, addasaṁ lokanāyakaṁ; Pasannacitto sumano, upagacchiṁ naruttamaṁ. Tissassāhaṁ bhagavato, lokajeṭṭhassa tādino; Haṭṭho haṭṭhena cittena, ropayiṁ bodhimuttamaṁ. Asano nāmadheyyena, dharaṇīruhapādapo; Pañcavasse paricariṁ, asanaṁ bodhimuttamaṁ. Pupphitaṁ pādapaṁ disvā, abbhutaṁ lomahaṁsanaṁ; Sakaṁ kammaṁ pakittento, buddhaseṭṭhaṁ upāgamiṁ. Tisso tadā so sambuddho, sayambhū aggapuggalo; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yenāyaṁ ropitā bodhi, buddhapūjā ca sakkatā; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Tiṁsakappāni devesu, devarajjaṁ karissati; Catusaṭṭhi cakkhattuṁ so, cakkavattī bhavissati. Tusitā hi cavitvāna, sukkamūlena codito; Dve sampattī anubhotvā, manussatte ramissati. Padhānapahitatto so, upasanto nirūpadhi; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้