Tārako tvaṁ yathā nāvā, nidhīvassāsakārako; Asambhīto yathā sīho, gajarājāva dappito’. Thometvā dasagāthāhi, padumuttaraṁ mahāyasaṁ; Vanditvā satthuno pāde, tuṇhī aṭṭhāsahaṁ tadā. Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Bhikkhusaṅghe ṭhito satthā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo me sīlañca ñāṇañca, saddhammañcāpi vaṇṇayi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Saṭṭhi kappasahassāni, devaloke ramissati; Aññe devebhibhavitvā, issaraṁ kārayissati. So pacchā pabbajitvāna, sukkamūlena codito; Gotamassa bhagavato, sāsane pabbajissati. Pabbajitvāna kāyena, pāpakammaṁ vivajjiya; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo’. Yathāpi megho thanayaṁ, tappeti mediniṁ imaṁ; Tatheva tvaṁ mahāvīra, dhammena tappayī mamaṁ. Sīlaṁ paññañca dhammañca, thavitvā lokanāyakaṁ; Pattomhi paramaṁ santiṁ, nibbānaṁ padamaccutaṁ. Aho nūna sa bhagavā, Ciraṁ tiṭṭheyya cakkhumā; Aññātañca vijāneyyuṁ, Phuseyyuṁ amataṁ padaṁ.