Timbarūsakavaṇṇābho, appameyyo anūpamo; Rūpenāsadiso buddho, ākāse caṅkamī tadā. Suphullo sālarājāva, vijjūvabbhaghanantare; Ñāṇenāsadiso buddho, ākāse caṅkamī tadā. Sīharājāvasambhīto, gajarājāva dappito; Lāsito byaggharājāva, ākāse caṅkamī tadā. Siṅgīnikkhasavaṇṇābho, khadiraṅgārasannibho; Maṇi yathā jotiraso, ākāse caṅkamī tadā. Visuddhakelāsanibho, puṇṇamāyeva candimā; Majjhanhikeva sūriyo, ākāse caṅkamī tadā. Disvā nabhe caṅkamantaṁ, evaṁ cintesahaṁ tadā; ‘Devo nu kho ayaṁ satto, udāhu manujo ayaṁ. Na me suto vā diṭṭho vā, mahiyā ediso naro; Api mantapadaṁ atthi, ayaṁ satthā bhavissati’. Evāhaṁ cintayitvāna, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ; Nānāpupphañca gandhañca, sannipātesahaṁ tadā. Pupphāsanaṁ paññapetvā, sādhucittaṁ manoramaṁ; Narasārathinaṁ aggaṁ, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Idaṁ me āsanaṁ vīra, paññattaṁ tavanucchavaṁ; Hāsayanto mamaṁ cittaṁ, nisīda kusumāsane’.