“Siddhatthassa bhagavato, mahāpūgagaṇo ahu; Saraṇaṁ gatā ca te buddhaṁ, saddahanti tathāgataṁ. Sabbe saṅgamma mantetvā, māḷaṁ kubbanti satthuno; Ekatthambhaṁ alabhantā, vicinanti brahāvane. Tehaṁ araññe disvāna, upagamma gaṇaṁ tadā; Añjaliṁ paggahetvāna, paripucchiṁ gaṇaṁ ahaṁ. Te me puṭṭhā viyākaṁsu, sīlavanto upāsakā; Māḷaṁ mayaṁ kattukāmā, ekatthambho na labbhati. Ekatthambhaṁ mamaṁ detha, ahaṁ dassāmi satthuno; Āharissāmahaṁ thambhaṁ, appossukkā bhavantu te. Te me thambhaṁ pavecchiṁsu, pasannā tuṭṭhamānasā; Tato paṭinivattitvā, agamaṁsu sakaṁ gharaṁ. Aciraṁ gate pūgagaṇe, thambhaṁ ahāsahaṁ tadā; Haṭṭho haṭṭhena cittena, paṭhamaṁ ussapesahaṁ. Tena cittappasādena, Vimānaṁ upapajjahaṁ; Ubbiddhaṁ bhavanaṁ mayhaṁ, Sattabhūmaṁ samuggataṁ. Vajjamānāsu bherīsu, paricāremahaṁ sadā; Pañcapaññāsakappamhi, rājā āsiṁ yasodharo.