ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๒ · หน้า ๙๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Danto dantaparivāro, tiṇṇo tārayataṁ varo; Pāsādaṁ abhirūhitvā, nisīdi pavarāsane. Yaṁ me atthi sake gehe, āmisaṁ paccupaṭṭhitaṁ; Tāhaṁ buddhassa pādāsiṁ, pasanno sehi pāṇibhi. Pasannacitto sumano, vedajāto katañjalī; Buddhaseṭṭhaṁ namassāmi, aho buddhassuḷāratā. Aṭṭhannaṁ payirūpāsataṁ, bhuñjaṁ khīṇāsavā bahū; Tuyheveso ānubhāvo, saraṇaṁ taṁ upemahaṁ. Piyadassī ca bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo so saṅghaṁ abhojesi, ujubhūtaṁ samāhitaṁ; Tathāgatañca sambuddhaṁ, suṇātha mama bhāsato. Sattavīsatikkhattuṁ so, devarajjaṁ karissati; Sakakammābhiraddho so, devaloke ramissati. Dasa aṭṭha cakkhattuṁ so, cakkavattī bhavissati; Pathabyā rajjaṁ pañcasataṁ, vasudhaṁ āvasissati’. Araññavanamoggayha, kānanaṁ byagghasevitaṁ; Padhānaṁ padahitvāna, kilesā jhāpitā mayā. Aṭṭhārase kappasate, yaṁ dānamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, bhattadānassidaṁ phalaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้