Ye keci pādapā sabbe, mahiyā te virūhare; Buddhimanto tathā sattā, ruhanti jinasāsane. Satthavāhosi sappañño, mahesi bahuke jane; Vipathā uddharitvāna, pathaṁ ācikkhase tuvaṁ. Danto dantaparikiṇṇo, jhāyī jhānaratehi ca; Ātāpī pahitattehi, upasantehi tādibhi. Alaṅkato parisāhi, puññañāṇehi sobhati; Pabhā niddhāvate tuyhaṁ, sūriyodayane yathā. Pasannacittaṁ disvāna, mahesī padumuttaro; Bhikkhusaṅghe ṭhito satthā, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo so hāsaṁ janetvāna, mamaṁ kittesi brāhmaṇo; Kappānaṁ satasahassaṁ, devaloke ramissati. Tusitā hi cavitvāna, sukkamūlena codito; Gotamassa bhagavato, sāsane pabbajissati. Tena kammena sukatena, arahattaṁ labhissati; Sāgato nāma nāmena, hessati satthu sāvako’. Pabbajitvāna kāyena, pāpakammaṁ vivajjayiṁ; Vacīduccaritaṁ hitvā, ājīvaṁ parisodhayiṁ. Evaṁ viharamānohaṁ, tejodhātūsu kovido; Sabbāsave pariññāya, viharāmi anāsavo.