Adantadamanaṁ vīraṁ, sabbasattasukhāvahaṁ; Lokanāthaṁ pūjayitvā, lacchāmi amataṁ dhanaṁ’. Evāhaṁ cintayitvāna, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ; Tīṇi lohitake gayha, ākāse ukkhipiṁ tadā. Mayā ukkhittamattamhi, ākāse patthariṁsu te; Dhāriṁsu matthake tattha, uddhaṁvaṇṭā adhomukhā. Ye keci manujā disvā, ukkuṭṭhiṁ sampavattayuṁ; Devatā antalikkhamhi, sādhukāraṁ pavattayuṁ. Accheraṁ loke uppannaṁ, buddhaseṭṭhassa vāhasā; Sabbe dhammaṁ suṇissāma, pupphānaṁ vāhasā mayaṁ. Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Vīthiyañhi ṭhito santo, imā gāthā abhāsatha. ‘Yo so buddhaṁ apūjesi, rattapadmehi māṇavo; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato. Tiṁsakappasahassāni, devaloke ramissati; Tiṁsakappāni devindo, devarajjaṁ karissati. Mahāvitthārikaṁ nāma, byamhaṁ hessati tāvade; Tiyojanasatubbiddhaṁ, diyaḍḍhasatavitthataṁ. Cattārisatasahassāni, niyyūhā ca sumāpitā; Kūṭāgāravarūpetā, mahāsayanamaṇḍitā.