ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๑๒๔ · ข้อ 1004 1005 1006 1007 1008 1009 1010
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๐๔] ท่านผู้นิรทุกข์ แต่เพราะพระบรมศาสดาของท่าน

เสด็จดับขันธปรินิพพานเสียแล้ว

ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงขอถึงพระองค์ผู้มีความเพียรยิ่งใหญ่

ซึ่งเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้วว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก

[๑๐๐๕] ข้าพเจ้าขอถึงพระพุทธเจ้า กับทั้งพระธรรมที่ยอดเยี่ยม

และพระสงฆ์ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกของเทวดา

และมนุษย์ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก

[๑๐๐๖] ข้าพเจ้าของดเว้นจากการฆ่าสัตว์โดยพลัน

ของดเว้นจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ในโลก

ยินดีเฉพาะภรรยาของตน ไม่กล่าวเท็จ และไม่ดื่มน้ำเมา

(พระเถระถามเทพบุตรนั้นว่า)

[๑๐๐๗] รถใหญ่ของท่านนี้แผ่รัศมีไปโดยรอบกว้าง ๑๐๐ โยชน์

ดังดวงอาทิตย์มีรัศมีมากโคจรไปในท้องฟ้า ส่องแสงไปทั่วทุกทิศ

[๑๐๐๘] รถใหญ่ของท่านนี้บุด้วยแผ่นทองคำโดยรอบ

งอนรถนั้นวิจิตรด้วยแก้วมุกดาและแก้วมณี

แผ่นทองคำและแผ่นเงินมีลวดลายสวยงาม

ประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์ บรรจงสร้างไว้อย่างดี ทำให้แลดูงาม

[๑๐๐๙] และปลายงอนรถนี้สร้างด้วยแก้วไพฑูรย์

แอกรถนี้วิจิตรด้วยแก้วทับทิม

แม้ม้าเหล่านี้ก็ประดับด้วยทองและเงิน

วิ่งได้เร็วทันใจ แลดูสง่างาม

[๑๐๑๐] ท่านยืนสง่าอยู่บนรถทองคำเทียมด้วยม้า๑,๐๐๐ ตัวเป็นพาหนะ

เปรียบดังท้าวสักกะจอมเทพ ท่านผู้มียศ

อาตมภาพขอถามท่านผู้ชาญฉลาดว่า