ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๘๕ · ข้อ 879 880 881 882 883 884 885
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๘๗๙] แต่ก่อนเรามีชื่อว่า อหิงสกะ แต่ยังเบียดเบียนอยู่

วันนี้ เรามีชื่อที่เป็นจริง ไม่เบียดเบียนใคร ๆ เลย

[๘๘๐] แต่ก่อน เราได้เป็นโจรลือชื่อทั่วไปว่า องคุลิมาล

ถูกห้วงน้ำใหญ่พัดพาไป

จนได้มาถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นที่พึ่ง

[๘๘๑] ครั้งก่อน เรามีมือเปื้อนเลือดลือชื่อทั่วไปว่า องคุลิมาล

ดูเอาเถิด สรณคมน์๑

เราถอนตัณหาที่นำไปสู่ภพได้แล้ว

[๘๘๒] เราได้ทำกรรมอันเป็นเหตุให้ไปทุคติเช่นนั้นไว้มาก

จึงต้องรับผลกรรม

บัดนี้ย่อมฉันโภชนะอย่างไม่เป็นหนี้

[๘๘๓] เหล่าชนพาลที่มีปัญญาทราม

ย่อมประกอบความประมาทอยู่เนือง ๆ

ส่วนผู้ที่มีปัญญาย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้

ดุจบุคคลรักษาทรัพย์อันประเสริฐที่สุดไว้

[๘๘๔] บุคคล อย่าพึงขวนขวายความประมาท

อย่าขวนขวายหาความสนิทสนมด้วยความยินดีในกาม

เพราะผู้ที่ไม่ประมาทเพ่งพินิจอยู่

ย่อมประสบความสุขอย่างยิ่ง

[๘๘๕] การที่เรามาสำนักพระศาสดาเป็นการดีแล้ว มิใช่ไม่ดี

การที่เราคิดจะบวชในสำนักพระศาสดานี้ก็มิใช่เป็นการคิดไม่ดี

นั่นเป็นการเข้าถึงธรรมอย่างประเสริฐ

ในพระธรรมที่พระศาสดาทรงจำแนกไว้ดีแล้ว