ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๓๗๑ · ข้อ 212 213 214 215
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๑๒] ท่านมีสภาวะที่ควรแก่การงาน

จงเพ่งฌานที่พระโยคาวจรผู้มีใจดีเพ่งแล้ว

จงเป็นผู้มีความพยายามไม่หยุดยั้ง

ในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยดี

จงบรรลุนิพพานอันเป็นธรรมสูงสุด

ขาวสะอาด ผุดผ่อง ละเอียด

เห็นได้แสนยากเป็นสภาพที่แน่นอนนั้นเถิด

๗. อนูปมเถรคาถา

ภาษิตของพระอนูปมเถระ

(พระอนูปมเถระกล่าวสอนตนเองด้วย ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๐๔}[๒๑๓] จิตที่มีความเพลิดเพลิน

ถูกกรรมกิเลสยกขึ้นสู่ภพซึ่งเป็นเช่นกับหลาว

ท่านเว้นจากภพที่เรียกว่าหลาว

และกามคุณที่เรียกว่าท่อนไม้นั้น ๆ เสีย

[๒๑๔] เรากล่าวอกุศลจิตนั้นว่าเป็นจิตมีโทษ

กล่าวอกุศลจิตนั้นว่าเป็นจิตประทุษร้าย

พระศาสดาที่บุคคลหาได้โดยยาก ท่านก็ได้แล้ว

ท่านอย่ามาชักชวนเราในทางฉิบหายเลย

๘. วัชชิตเถรคาถา

ภาษิตของพระวัชชิตเถระ

(พระวัชชิตเถระระลึกชาติก่อนของตนได้ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๐๕}[๒๑๕] เราเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ เมื่อไม่เห็นอริยสัจ