ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๓๔๘ · ข้อ 121 122 123 124
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒. ทุกนิบาต

๑. ปฐมวรรค

หมวดที่ ๑

๑. อุตตรเถรคาถา

ภาษิตของพระอุตตรเถระ

ทราบว่า ท่านพระอุตตรเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า

{๒๕๘}[๑๒๑] ภพที่เที่ยงสักภพก็ไม่มี หรือแม้สังขารที่เที่ยงก็ไม่มี

ขันธ์เหล่านั้นย่อมเวียนเกิดและเวียนดับไป

[๑๒๒] เรารู้โทษอย่างนี้แล้ว จึงไม่มีความต้องการภพ

สลัดออกจากกามทุกอย่าง ได้ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว

๒. ปิณโฑลภารทวาชเถรคาถา

ภาษิตของพระปิณโฑลภารทวาชเถระ

ทราบว่า ท่านพระปิณโฑลภารทวาชเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า

{๒๕๙}[๑๒๓] ชีวิตของเรานี้ หาเป็นไปโดยไม่สมควรไม่

อาหารทำใจให้สงบไม่ได้

แต่เราเห็นว่าร่างกายดำรงอยู่ได้เพราะอาหาร

จึงได้เที่ยวแสวงหาอาหารโดยทางที่ชอบ

[๑๒๔] ด้วยว่า นักปราชญ์มีพระพุทธเจ้าเป็นต้น

ได้กล่าวการไหว้ และการบูชาในตระกูลทั้งหลายว่า

เป็นเปือกตม เป็นลูกศรอันละเอียดซึ่งถอนขึ้นได้ยาก