ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๘๕ · ข้อ 730 731 732 733 734 735 736 737
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๗๓๐] เมื่อเธอนั้นกำลังฟ้อนรำอยู่ เสียงทิพย์น่าฟัง น่ารื่นรมย์ใจ

ย่อมเปล่งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุกส่วนสัดของเธอ

[๗๓๑] ทั้งกลิ่นทิพย์หอมระรื่นชื่นใจ

ก็ฟุ้งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุกส่วนสัดของเธอ

[๗๓๒] เมื่อเธอสั่นไหวกายไปมา

เสียงเครื่องประดับที่ช้องผม(ของเธอ)ทุกส่วน

ก็เปล่งเสียงดังไพเราะ น่าฟัง ดังเสียงดนตรีเครื่องห้า

[๗๓๓] อนึ่ง ต่างหูเพชรต้องลมสั่นไหว ก็ส่งเสียงดังไพเราะ

น่าฟัง ดังเสียงดนตรีเครื่องห้า

[๗๓๔] แม้มาลัยบนศีรษะของเธอ มีกลิ่นหอมชื่นใจ

ก็ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทุกทิศ ดุจต้นอุโลก

[๗๓๕] เธอสูดดมกลิ่นหอมนั้น ทั้งได้เห็นรูปอันมิใช่ของมนุษย์

เทพธิดา อาตมาถามแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(เทพธิดานั้นตอบว่า)

[๗๓๖] พระคุณเจ้าผู้เจริญ นางวิสาขามหาอุบาสิกา

สหายของดิฉันอยู่ในกรุงสาวัตถี

ได้จัดสร้างมหาวิหารถวายสงฆ์ ดิฉันได้เห็นอาคาร

และการบริจาคทรัพย์จำนวนมากอุทิศสงฆ์

เป็นที่พอใจของดิฉันเช่นนั้น จึงเลื่อมใสแล้วอนุโมทนาในบุญนั้น

[๗๓๗] วิมานน่าอัศจรรย์ น่าทัศนา ซึ่งดิฉันได้มา

เพราะการอนุโมทนาอย่างเดียวเท่านั้น

วิมานนั้นล่องลอยไปได้โดยรอบ