ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๑๒ · ข้อ 271 272 273 274 275 276 277 278
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๗๑] เรือนของเราอยู่ใกล้เรือนของอสัยหเศรษฐีซึ่งเป็นผู้มีศรัทธา

เป็นใหญ่ในทาน ทำบุญไว้แล้ว มีความละอาย

[๒๗๒] พวกยาจกวณิพกมีโคตรต่างกัน ไปที่บ้านของเรานั้น

พากันถามเราถึงเรือนของอสัยหเศรษฐีว่า

[๒๗๓] ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย

พวกเราจะไปทางไหน เขาให้ทานกันที่ไหน

เราถูกพวกยาจกวณิพกถามแล้ว

จึงได้ชี้บอกเรือนของอสัยหเศรษฐี

[๒๗๔] ได้ยกมือเบื้องขวาชี้บอกเรือนของอสัยหเศรษฐีว่า

ท่านทั้งหลายจงไปทางนี้ ความเจริญจักมีแก่ท่านทั้งหลาย

เขาให้ทานอยู่ที่เรือนของอสัยหเศรษฐีนั่น

[๒๗๕] เพราะเหตุนั้น ฝ่ามือของเราจึงให้สิ่งที่น่าปรารถนา

เป็นที่หลั่งออกแห่งวัตถุมีรสอร่อย

เพราะการทำดีนั้น ผลบุญย่อมสำเร็จที่ฝ่ามือของเรา

(อังกุรพาณิชถามว่า)

[๒๗๖] ได้ยินว่า ท่านไม่ได้ให้ทานแก่ใคร ๆ ด้วยมือทั้งสองของตน

เป็นแต่ร่วมอนุโมทนาทานของผู้อื่น

ยกมือชี้บอกทางให้

[๒๗๗] เพราะเหตุนั้น ฝ่ามือของท่านจึงให้สิ่งที่น่าปรารถนา

เป็นที่หลั่งออกแห่งวัตถุมีรสอร่อย

เพราะการทำความดีนั้น ผลบุญจึงสำเร็จที่ฝ่ามือของท่าน

[๒๗๘] ท่านผู้เจริญ อสัยหเศรษฐีผู้เลื่อมใส

ได้ให้ทานด้วยมือทั้งสองของตน