ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๒๑ · ข้อ 480 481 482 483 484 485 486
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. โสปากเถรคาถา

ภาษิตของพระโสปากเถระ

(พระโสปากเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

{๓๖๔} [๔๘๐] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชน

เสด็จจงกรมที่ร่มเงาแห่งพระคันธกุฎี

ได้เข้าไปเฝ้าพระองค์ซึ่งเป็นบุรุษผู้สูงสุด แล้วถวายบังคม ณ ที่นั้น

[๔๘๑] ได้ห่มจีวรเฉวียงบ่า ประนมมือ เดินจงกรมตามพระองค์

ผู้ซึ่งปราศจากกิเลสดุจธุลีสูงสุดกว่าสรรพสัตว์

[๔๘๒] ลำดับนั้น พระองค์ได้ตรัสถามปัญหากับเรา

เราเชี่ยวชาญรอบรู้ปัญหาทั้งหลาย

จึงไม่สะทกสะท้านและหวาดกลัว

ได้พยากรณ์ถวายพระศาสดา

[๔๘๓] เมื่อเราแก้ปัญหาถวายเสร็จแล้ว

พระตถาคตทรงอนุโมทนาแล้ว

ทรงเหลียวดูภิกษุสงฆ์ได้ตรัสเนื้อความนี้ว่า

[๔๘๔] เป็นลาภของชาวอังคะและชาวมคธ

ที่โสปากภิกษุนี้บริโภค จีวร บิณฑบาต

เสนาสนะ และคิลานปัจจัย

และได้ตรัสถึงการต้อนรับและสามีจิกรรม

ของชาวอังคะและชาวมคธเหล่านั้น ว่าเป็นลาภของพวกเขา

[๔๘๕] โสปากะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจงมาพบเรา

และการแก้ปัญหานี้แหละ จงเป็นการอุปสมบทของเธอ

[๔๘๖] เราเกิดมามีอายุได้ ๗ ขวบ ก็ได้อุปสมบทแล้ว

ยังทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่