ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๓๑ · ข้อ 401 402 403 404 405 406 407
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๐๑] ส่วนคนทั้งหลายทำความดีไว้ในชาติปางก่อน

มีปกติให้ ปราศจากความตระหนี่

พวกเขาย่อมทำสวรรค์ให้เต็มบริบูรณ์

และเปล่งรัศมีสว่างไสวทั่วนันทวัน

[๔๐๒] บริโภคกามคุณตามความปรารถนา

รื่นรมย์ในเวชยันตปราสาท จุติจากเทวโลกนั้นแล้ว

ย่อมเกิดในตระกูลสูง มีโภคสมบัติมาก

[๔๐๓] คือ เกิดในตระกูลแห่งบุคคลผู้มีบริวารยศ

ซึ่งมีคนถือพัดแววหางนกยูง

คอยพัดอยู่บนบัลลังก์ที่ปูลาดด้วยผ้าขนสัตว์

ในเรือนยอดและปราสาทราชมนเทียร

[๔๐๔] (ในเวลาเป็นทารก) ก็ทัดทรงดอกไม้ ตบแต่งร่างกาย

หมู่ญาติและพี่เลี้ยงนางนมผลัดกันอุ้ม

เหล่าพี่เลี้ยงนางนมปรารถนาความสุข พากันบำรุงอยู่ทั้งเช้าและเย็น

[๔๐๕] ป่าใหญ่ของเหล่าเทพชั้นดาวดึงส์ซึ่งปราศจากความเศร้าโศก

น่ารื่นรมย์ยินดี เป็นสถานที่ซึ่งดิฉันได้แล้วนี้

ย่อมไม่มีแก่ผู้ที่ไม่ได้ทำบุญไว้ แต่ย่อมมีแก่ผู้ที่ทำบุญไว้เท่านั้น

[๔๐๖] ส่วนผู้ที่ไม่ได้ทำบุญไว้

ย่อมไม่มีความสุขทั้งในโลกนี้ทั้งในโลกหน้า

แต่ผู้ที่ได้ทำบุญไว้แล้ว

ย่อมมีความสุขทั้งในโลกนี้ทั้งในโลกหน้า

[๔๐๗] ผู้ปรารถนาจะอยู่ร่วมกับเทพชั้นดาวดึงส์เหล่านั้น

ต้องทำบุญกุศลไว้ให้มาก เพราะว่าเหล่าชนผู้ทำบุญไว้แล้ว

ย่อมเพียบพร้อมด้วยโภคสมบัติ ร่าเริงบันเทิงอยู่ในสวรรค์