ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๓๘๖ · ข้อ 284 285 286 287 288 289 290
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๘๔] ยืนด้วยเท้าข้างเดียว เว้นการนั่ง

กินคูถแห้งและไม่ยินดีอาหารที่เขาเชื้อเชิญ

[๒๘๕] เราได้ทำบาปกรรมอันเป็นเหตุให้ไปสู่ทุคติเป็นอันมากเช่นนั้น

ถูกโอฆะต่าง ๆ พัดพาไป

จึงได้ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นที่พึ่ง

[๒๘๖] ท่านจงมองเห็นการถึงสรณะ

จงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

๖. เสนกเถรคาถา

ภาษิตของพระเสนกเถระ

(พระเสนกเถระได้กล่าว ๔ คาถาด้วยการเปล่งอุทานว่า)

{๓๒๘}[๒๘๗] เป็นการดีหนอที่เรามาใกล้ท่าน้ำคยาในวันเพ็ญเดือน ๔

เพราะได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ

[๒๘๘] ซึ่งพระองค์มีพระรัศมีมากอย่าง

เป็นพระคณาจารย์ ผู้ถึงความเป็นผู้เลิศ

ทรงเป็นผู้นำอย่างยอดเยี่ยมของชาวโลกพร้อมทั้งเทวโลก

ทรงเป็นผู้ชนะมาร มีพระญาณหาประมาณมิได้

[๒๘๙] มีอานุภาพมาก มีความเพียรมาก มีความรุ่งเรืองมาก

ไม่มีอาสวะ สิ้นอาสวะทั้งมวล

เป็นพระศาสดา ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ

[๒๙๐] พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

ได้ทรงปลดเปลื้องเรามีนามว่าเสนกะ

ผู้เศร้าหมองมานาน ถูกมิจฉาทิฏฐิหุ้มห่อไว้

หัวข้อ (สรุปโดย AI) จตุกกนิบาต ตอนที่ ๑ (พระเถระ ๑-๖)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า