[๓๗๓] นี่เป็นพระเมรุมาศของท้าวเธอ

ซึ่งตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมต่าง ๆ

หญิงนี้เป็นพระมเหสีของท้าวเธอ

เมื่อไม่เห็นพระเจ้าพรหมทัตพระราชสวามี

ซึ่งเสด็จจากมนุษยโลกนี้ไปไกล

จึงทรงกรรแสงอยู่ว่า พรหมทัต ๆ

(ดาบสจึงทูลถามว่า)

[๓๗๔] พระราชาผู้มีพระนามว่าพรหมทัต ๘๖,๐๐๐ พระองค์

ถูกเผาในป่าช้านี้

บรรดาพระเจ้าพรหมทัตเหล่านั้น

พระนางทรงกรรแสงถึงพระเจ้าพรหมทัตองค์ไหน

(พระนางอุพพรีตรัสตอบว่า)

[๓๗๕] ท่านผู้เจริญ ดิฉันเศร้าโศกถึงพระราชา

ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจูฬนี

เป็นใหญ่ในแคว้นปัญจาละ ซึ่งเป็นพระราชสวามี

ทรงประทานสิ่งของที่น่าปรารถนาทุกอย่าง

(ดาบสทูลถามว่า)

[๓๗๖] พระราชาทุกพระองค์ทรงพระนามว่าพรหมทัตเหมือนกันทั้งหมด

เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจูฬนี

ทรงเป็นใหญ่ในแคว้นปัญจาละ

[๓๗๗] พระนางเป็นพระมเหสีของพระราชาเหล่านั้นทุกพระองค์โดยลำดับ

เหตุไรจึงละเว้นพระราชาองค์ก่อน ๆ เสีย