ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๘๙ · ข้อ 907 908 909 910 911 912 913
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๙๐๗] บัดนี้ ธรรมเหล่านี้ซึ่งมีสัมผัสเป็นที่ ๕

ของพระมหามุนีได้สิ้นสุดลง

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานแล้ว

จิตและเจตสิกธรรมเหล่าอื่นจักไม่มีอีกต่อไป

[๙๐๘] เทวดา บัดนี้ เราไม่มีการอยู่คือการอุบัติในหมู่เทพอีกต่อไป

การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ไม่มีการเกิดอีก

[๙๐๙] ภิกษุใดรู้แจ้งมนุษยโลกเทวโลก พร้อมทั้งพรหมโลก

ซึ่งมีประเภทตั้งพันได้ในกาลครู่เดียว

ทั้งเป็นผู้เชี่ยวชาญในคุณคือฤทธิ์

ในจุติและอุบัติของสัตว์ทั้งหลาย

ภิกษุนั้น ย่อมเห็นเทพเจ้าทั้งหลายได้ในขณะที่เกิด

[๙๑๐] ชาติก่อน เรามีชื่ออันนภาระ

เป็นคนยากจน เที่ยวรับจ้างเลี้ยงชีพ

ได้ถวายอาหารบิณฑบาตแด่พระอุปริฏฐปัจเจกพุทธเจ้า

ผู้สงบ ผู้มียศ

[๙๑๑] เรานั้นเกิดในศากยสกุล

พระประยูรญาติทรงขนานนามให้เราว่า อนุรุทธะ

เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยการฟ้อนรำ ขับร้อง

มีเสียงดนตรีที่บรรเลงปลุกให้รื่นเริงใจอยู่ทุกค่ำเช้า

[๙๑๒] ครั้นต่อมา เราได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้หาภัยแต่ที่ไหนมิได้

ทำจิตให้เลื่อมใสในพระองค์แล้วบวชเป็นบรรพชิต

[๙๑๓] เรารู้จักขันธ์ที่เคยอยู่อาศัยมาก่อน