[๕๒๐] “เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่าโกนาคมนะเสด็จอุบัติขึ้นใน

โลก เมื่อสร้างสังฆารามเสร็จใหม่ ๆ ข้าพเจ้าได้เป็นหญิง รวมกับ

เพื่อนกัน ๓ คน๑ ได้ถวายวิหารแด่สงฆ์

[๕๒๑] พวกเราทั้ง ๓ คนเกิดในเทวดา ๑๐ ชาติบ้าง ๑๐๐ ชาติบ้าง

๑,๐๐๐ ชาติบ้าง ๑๐,๐๐๐ ชาติบ้าง

ไม่จำต้องกล่าวถึงการเกิดในมนุษย์เลย

[๕๒๒] พวกเรามีฤทธิ์มากในหมู่เทวดา

ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงฤทธิ์ในหมู่มนุษย์

เราเป็นมเหสีนารีรัตน์ของพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีรัตนะ ๗ ประการ

[๕๒๓] การสร้างอารามถวายสงฆ์เป็นวิหารทานนั้น

เป็นเหตุเป็นแดนเกิด(แห่งทิพยสมบัติตามที่กล่าวมาแล้ว)

ข้อนั้นเป็นมูล และเป็นความเกษมในพระศาสนา

เป็นเหตุตั้งมั่น (พร้อมด้วยธรรมครั้งที่ ๑)

ข้อนั้นเป็นนิพพานสำหรับข้าพเจ้าผู้ยินดีแล้วในธรรม

[๕๒๔] ชนเหล่าใดเชื่อพระดำรัสของพระผู้มีพระภาค

ผู้มีพระปัญญาไม่ทราม

ชนเหล่านั้นย่อมกล่าวอย่างนี้ย่อมเบื่อหน่ายในภพ

ครั้นเบื่อหน่ายแล้ว ย่อมคลายกำหนัดดังนี้”

มหานิบาต จบบริบูรณ์

เถรีคาถา จบบริบูรณ์

ในเถรีคาถานี้ มี ๔๙๔ คาถา

และมีพระเถรีล้วนแต่เป็นผู้สิ้นอาสวะเกิน ๑๐๐ รูป ฉะนี้แล